صفحه زندگی روزنامه ایران سه شنبه ۲۸ دی را که خواندم ، بر کارگزاران این مرز و بوم تأسف خوردم. در آن صفحه مطلبی بود که در روستای مغانشابو از توابع شهرستان فنوج سیستان و بلوچستان مدرسه ای وجود دارد با ۶۴ دانش آموز و سه نفر از این دانش آموزان معلول هستند. معلم این مدرسه می گوید یکی از بچه های معلول را هر روز به دوش کشیده و به مدرسه می برد. این مدرسه فاقد امکانات است و دستشویی و توالت ندارد و بچه ها از خانه مجاور استفاده می کنند. بچه ها کفش ندارند و با دمپایی به مدرسه می روند و آقای یوسفیان معلم مدرسه می گوید برای گرفتن ویلچر برای یکی از بچه ها ، سازمان بهزیستی دست بر سینه ما زد. نهادها و سازمان هایی مانند آموزش و پرورش و سازمان بهزیستی و کمیته امداد کجایند؟